Uit de oude digitale doos: ICQ, MSN en de Spees van Trees


Herinner jij je je eerste kennismaking nog met het Wereldwijde Web? Ik wel. Het was ergens begin jaren negentig toen ik op de koffie werd gevraagd bij mijn goede vriendin Helga de Boer. Want dan kon ik gelijk Het Internet zien. Daar ging ik, op weg naar Nieuwleusen om Het Internet te bekijken.

Ik werd achter de computer gezet en na veel geratel en gepiep was daar … Het Internet. Helga kon haar enthousiasme nauwelijks onderdrukken. Ik zat erbij en keek ernaar. “En nu kan je iets opzoeken”, tetterde ze in mijn oor. “Ja, toe maar, doe dan!” Ik kon niks beters bedenken dan ‘ZEE’ en er verscheen een lap tekst met informatie over de zee. Van daaruit kwam ik bij een paar vreemde zeedieren en dat was het dan. Mijn eerste kennismaking met Het Internet. Ik deed nog een poging tot enthousiasme terwijl ik dacht: “Niks voor mij, dit laat ik aan mijn neus voorbijgaan.” 

Snovana

Maar ook wij ontkwamen er niet aan en er kwam een Personal Computer (PC) via het PC-privé-project. Een jaar later sloten wij ons aan op het Wereldwijde Web en maakte ik mijn eerste echte e-mailadres aan. Ik had ergens gehoord of gelezen dat je beter niet je eigen naam kon gebruik in je e-mailadres, dus bedacht ik snovana@ hotmail.com. Toen kwam het nieuwste van het nieuwste: chatten via ICQ (I Seek You). Er ging een wereld voor me open: je kon zomaar in contact komen met iedereen in de hele wereld! Tot ene SpaceCowboy contact opnam met Snovana voor een potje Cybersex. Ik heb de computer van schrik wekenlang niet aangeraakt en mijn mailadres aangepast. Exit Snovana!

Spees van Trees

Als Planet-abonnee had je een ‘Space’. Daar kon ik alles wat ik schreef, alle gekke verhalen, mijn mening, sloeproeiverslagen en gedachtenkronkels met 1 druk op de knop helemaal zelf publiceren! De hele wereld kon opeens alles lezen wat ik schreef! Nou ja, om precies te zijn: de 15 mensen die wel eens op mijn Space kwamen, die ik de Spees van Trees noemde. Ik schreef graag en stuurde mijn stukkies al van jongs af aan naar bladen en kranten, hopend op een hoekje in een kolommetje (zie foto's), maar nu kon ik het helemaal zelf doen! Ik was om. Daarna volgden de ontwikkelingen elkaar snel op: Hyves, MSN, Facebook, Twitter, LinkedIn, Instagram, Youtube, Whatsapp, Pinterest …

Kritisch en nieuwsgierig

Moet je overal dan maar aan meedoen, telkens als er iets nieuws bedacht wordt? Moet je elke (online) ontwikkeling op de voet volgen? Natuurlijk niet. Ik sta (bijna) overal voor open, ik maak graag kennis met ontwikkelingen, producten, ideeën en opvattingen die ik nog niet ken, maar er zit ook nog altijd een kritische, nieuwsgierige en onderzoekende journalist in mij: wat is het, wat vind ik ervan, wat kan ik ermee en wat heb ik eraan? De ondernemer in mij vraagt zich af: bereik ik hiermee mijn doelgroep, gaat mijn klant me zo vinden? Als ik niks tegenkom wat me tegenstaat, als ik enthousiast begin te worden, dan ga ik het zelf doen en ontdekken.  

Vloggende vijftiger?

Bloggen deed ik natuurlijk al. Dat begon al met mijn briefjes naar de Tina en de Stentor en kreeg een vervolg op de Spees van Trees. Anno 2019 moet het ook bewegen en praten, influencers (en gewone stervelingen) vloggen zich een slag in het rond, voor elk product is wel een tutorial te vinden en voor elke vaardigheid kan je een webinar volgen. Tijd om dat eens te onderzoeken. Eerst maar eens afkijken, daarna nadenken of ik er iets mee zou kunnen en toen volgde ik een training ‘Zelf professionale video's maken’ bij Anita Janssen. Superleuke training, veel geleerd en gave filmpjes gemaakt. Ik was er klaar voor om het zelf te doen. Ik ging vloggen! Ik heb mezelf 1000 keer op allerlei manieren sprekend en bewegend in beeld gebracht en kwam tot de conclusie dat vloggen niet mijn ding is. Iedereen die wil vloggen verwijs ik graag naar Anita. Laat mij maar schrijven. In een gekke bui plak ik er ook nog een bewegende sticker op en als ik helemaal in een dolle bui ben, doe ik een Boomerangetje, maar vloggen laat ik aan mijn neus voorbijgaan. Maar wacht, zei ik dat ook niet bij mijn eerste kennismaking met Het Internet? Zit er dan toch nog een Vloggende Vijftiger in mij?

De visionair

En Helga? Zij is de visionair in dit verhaal. Zij startte in de jaren '90 met haar eerste bedrijf: ComPage (later HB-one), één van de eerste website ontwikkelaars. Terwijl ik het opgaf bij de zeekomkommer, zag zij al een glorieuze toekomst voor internet en zei daarover in een interview: "De echte doorbraak komt als je het gewoon op je televisie in de huiskamer kunt bekijken. Dan zal het teletekst gaan vervangen, omdat het kleurrijker is en veel uitgebreider. Belangrijk is wel dat er enige structuur in het enorme aanbod wordt gebracht." (zie foto's). Wat ik heb met schrijven en publiceren, heeft zij met bouwen en techniek. Na haar eerste zelfgebouwde website volgden er nog veel meer, zodat alles wat mensen zoals ik aan de 'voorkant' willen laten zien, aan de 'achterkant' gewoon gemakkelijk werkt zoals het hoort. 

  • Is vloggen ook niet zo jouw ding, maar wil je wel gewoon gemakkelijk leren schrijven? Kijk dan eens op Always Write! voor een schrijfworkshop zonder fratsen. 

  • Wist je dat ... de (niet) vloggende vijftiger en de visionair gaan samenwerken? Meer daarover in het najaar van 2019! 

 

 

Reageer